Op 14-jarige leeftijd kreeg ik van een buurjongen 2 jonge pauwstaarten. Van een sinaasappelkist werd een hokje gemaakt. Wat gaas ervoor en in het prieeltje in de tuin geplaatst. Het verzorgen van de duiven vond ik geweldig, maar toch ... het waren mij te veel dakzitters.


Bij een genabuurde duivenmelker mocht ik een paar eitjes van ‘echte’ postduiven komen halen, die door de pauwstaarten werden uitgebroed. 

  

Bram voert op de vloer

Observeren van gedrag en conditie

 

Dit was mijn eerste kennismaking met postduiven in 1964. En sinds die tijd heeft een fascinerende hobby – het omgaan met, verzorgen en observeren van postduiven – mij niet meer losgelaten. Zelfs niet in die ruim 25 jaar dat ik geen duiven kon houden.

In 2002 deed de mogelijkheid zich voor om - bij een verhuizing naar Twello - opnieuw te starten. Daar meldde ik me aan bij 'Steeds Verder': een bloeiende vereniging met veel prominente liefhebbers, die tot de kampioenen van Regio 2 van de GOU behoren en zich ook landelijk regelmatig in de kijker spelen. Hier heerst een gezonde concurrentie en dit vormt voor mij de uitdaging om met de besten mee te doen. 

Bram voert in broedvak

Contact met de duiven stimuleert de motivatie


Bij de herstart wilde ik het direct goed aanpakken en betrok bij één van de kampioenen uit de regio, Jan de Ruiter uit Teuge, een vijftigtal jonge duiven uit zijn beste lijnen. Over de wijze waarop ik de duivensport beoefen, mijn duiven en hun prestaties wil ik u via deze website graag deelgenoot laten zijn. Van tijd tot tijd zal deze site bijgewerkt worden en houd ik u op de hoogte van actuele gebeurtenissen. 

Ik wens u veel plezier tijdens uw bezoek en virtuele rondleiding langs mijn duiven en hokken. 

Met vriendelijke groet,

Bram Scherpenzeel

   
© Bram Scherpenzeel